Fluisteringen van de duivel

Nuweira Youskine

Het lijkt erop dat we binnenkort kunnen genieten van een regeringspartij die de angst voor de islam tot een van haar speerpunten heeft gemaakt. Die vrees voor de islamisering van Nederland is ook volkomen terecht. De opkomst bij de onlangs gehouden Nationale Bekeerlingendag was enorm en de problemen onder zowel nieuwe als oude moslims zijn groot. Zo had één van de bekeerlingen een pakje sinaasappelsap in haar linkerhand. Een zuster waarschuwde haar dat ze een overtreding beging: een goede moslim eet en drinkt met behulp van zijn rechterhand. De linkerhand is de onreine kant en ‘de weg naar de Shaytaan’ (duivel).

Op zulk soort momenten gaat mijn hart altijd uit naar die arme Shaytaan. Wat moet hij het gruwelijk druk hebben met al die mensen die verkeerde handen gebruiken, hun baard niet lang genoeg dragen of niet exact op tijd bidden!

Ik sta gelukkig niet alleen in mijn medelijdende gevoelens met de Verleider. De beroemde mysticus Mansur al-Hallaj vond in de tiende eeuw al dat de Shaytaan eigenlijk een tragische figuur was. Volgens de Koran weigerde Iblis, zoals de duivel daar genoemd wordt, te buigen voor de eerste geschapen mens, Adam. Al-Hallaj zag hier geen misplaatste duivelse hoogmoed in, maar een veel nobeler principe: Iblis weigerde te buiten voor iets of iemand anders dan God. Dat maakt hem tot een rebel, maar wel de rebel die het absolute monotheïsme (een must in de islam) tot het bittere einde volhield. En een bitter eind kreeg Iblis. Ooit een van de trouwste en meest Godvruchtige hemelwezens, moest hij nu de mens verleiden, aanzetten tot het kwaad en afhouden van het goede.

Een mens wordt elke dag heen en weer geslingerd tussen beslissingen die ergens tussen goed of fout zweven. Sporten of toch op de bank met een zak chips? Ingaan op het geflirt van de mooie getrouwde man of hem streng negeren? We hebben gelukkig de vrije wil gekregen om te beslissen welke goede of slechte impuls we volgen. Maar volgens sommige gelovigen loert er dus een gehoornd wezen met bokkenpoortjes constant met ons mee om ons kwade gedachten in te fluisteren.

En de bekeerlinge met het pakje sinaasappelsap in haar linkerhand? Die had het antwoord dat zelfs de meest verstokte duivelsvervloeker zou doen wankelen: ‘Ik ben nou eenmaal linkshandig’.

Dit artikel is eerder gepubliceerd in Volzin, 5 maart 2010. Met dank aan Volzin.